پژوهشی تازه که نتایج آن در مجله تحقیقات روانتنی منتشر شده، نشان میدهد ویژگیهای شخصیتی افراد میتواند سرنخی از طول عمر آنها به دست دهد.
محققان با بررسی دادههای بیش از ۲۲ هزار بزرگسال در چهار مطالعه طولی (با دورههای پیگیری بین ۶ تا ۲۸ سال) دریافتند افرادی که خود را با صفاتی مانند «فعال»، «منظم»، «سختکوش» یا «مفید» توصیف میکنند، بهطور قابل توجهی بیشتر از دیگران عمر میکنند. به عنوان نمونه، کسانی که در پرسشنامهها واژه «فعال» را برای توصیف خود برگزیدند، در طول دوره مطالعه ۲۱ درصد کمتر در معرض مرگ قرار داشتند؛ حتی وقتی سن، جنسیت و وضعیت سلامت آنها در نظر گرفته شد.
در مقابل، ویژگیهای منفی مانند اضطراب، بدخلقی مکرر یا روانرنجوری با افزایش احتمال مرگ زودرس همراه بود. پژوهشگران میگویند این تفاوتهای ظریف در توصیفهای فردی، گاه قدرت پیشبینی بیشتری نسبت به دستهبندیهای کلی شخصیت مانند «برونگرا» یا «وظیفهشناس» دارند.
به گفته رنه موتوس، روانشناس دانشگاه ادینبورگ، این مطالعه نشان میدهد شخصیت نه تنها یک ویژگی کلی، بلکه مجموعهای از رفتارها و نگرشهای خاص است که میتواند اثر واقعی و قابل اندازهگیری بر سلامت و طول عمر داشته باشد. همکار او، پارائیک اوسیلاباین از دانشگاه لیمریک نیز توضیح میدهد که «سازمانیافته بودن» ممکن است به افراد کمک کند در مسیرهای سالمتر باقی بمانند، از مصرف دارو گرفته تا فعالیت بدنی منظم.
البته نویسندگان هشدار میدهند که این نتایج قطعی نیست و کسی محکوم به مرگ زودرس نیست چون مضطرب است یا عمر جاودانه نخواهد داشت چون منظم است. آنچه اهمیت دارد، این است که شخصیت میتواند نقش حمایتی در سلامت عمومی ایفا کند؛ نقشی که در پزشکی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
به بیان دیگر، اگرچه عوامل سبک زندگی مانند ورزش، سیگار یا شاخص توده بدنی همچنان اهمیت زیادی دارند، اما نحوهای که ما خودمان را توصیف میکنیم نیز میتواند درکی تازه از مسیر سلامت و طول عمرمان ارائه دهد.
